Sfery człowieka
Ciekawość obejmowałaby zatem poza sferą intelektualną także sferę emocjonalną. Analogiczne zagadnienie dyskutowane bywa w odniesieniu do zainteresowania. Zajmiemy się nim zaraz; wpierw jednak trzeba będzie omówić stosunek zainteresowania do uwagi. Zachodzi tu oczywiście ścisły związek. Niektórzy, jak np. G. Lunk, w monografii poświęconej specjalnie zainteresowaniu, definiują nawet wprost zainteresowanie jako dyspozycją do uwagi1. W każdym razie zainteresowanie wytycza uwadze kierunek. Otóż teraz nasuwa się pytanie, w jakim celu zainteresowanie skierowuje uwagę na pewne przedmioty. Szereg autorów twierdzi,' iż tendencją wszystkich zainteresowań jest uzyskanie pewnej wiedzy o danym przedmiocie. Tak Meinong i Tumlirz widzą istotę zainteresowania w pragnieniu wiedzy2. Jakkolwiek niewątpliwie taka tendencja jest znamienna dla pewnych przypadków zainteresowania, to jednak nasuwa się pytanie, analogiczne jak przy ciekawości, czy nie jest to ujęcie zbyt wąskie?